نعناء فلفلی

 

نعناء فلفلی 

 


کاشت ، داشت و برداشت

نعناع فلفلی با نام علمی Menth piperita ازخانواده نعناعیان (Labiatae = Lamiaceae  ) بوده و گیاهی است علفی و چند ساله که دارای ساقه های چهارگوش و گلهای بنفش روشن که بصورت خوشه های مرکب می باشد . میوه آن کپسول کوچک و به رنگ قرمز تیره و فاقد قوه رویشی است . به دلیل وجود اسانس در پیکر رویشی از بویی مطبوع و مزه ای خنک و کمی تند برخورداراست . به طور متوسط مقدار اسانس در اندامهای هوایی گیاه 1 تا 5/1 درصد می باشد . ترکیبات تشکیل دهنده اسانس عبارتند از منتول ، منتوفوران ، منتون ، پیپریتون ، پولگون ، پینن ، سابنین ، سینئول ، متیل استات و ...

خواص درمانی و موارد مصرف :

بیشترین مصرف نعناع فلفلی به منظور تهیه اسانس است . این گیاه دارای خواص دارویی و مواد مصرف فراوانی از جمله داروهای ضد نفخ ، ضد باکتری ، محلولهای دهان شویه ، و نیز در صنایع غذایی ، بهداشتی ، آرایشی و نوشابه سازی می باشد . از این گیاه در ترکیب داروهای گیاهی تولید شده در کشور از جمله آلتادین ، ماسومنت ، قطره نعناع استفاده شده است.

سازگاری :

این گیاه در مناطقی که دارای زمستانهای ملایم ( حداقل دما 8 - درجه سانتیگراد ) و خاک با PHبین 5-8 باشد قابل کشت است . به طور کلی خاکهای اسیدی و زهکشی شده برای کشت نعناع فلفلی مناسب هستند ، این گیاه زمستان را بصورت رکود به سرمی برد و در فصل بهـــار مجدداً رشد کرده و سرشاخه می دهد.

زمان کاشت و نحوه تکثیر :

            بهترین روش تکثیرو کاشت این گیاه استفاده از ریزوم است که بایستی عاری از هرگونه عوامل بیماری زای قارچی و باکتریایی باشد .

زمان کاشت آن نیز در پائیز و یا بهار می باشد . کشت پائیزه در مهرماه و کشت بهاره در اردیبهشت ماه انجام می گیرد.

  عملیات کاشت:

قبل از کاشت بایستی زمین را شخم عمیق زده و با کودهای دامی پوسیده ( 40 تن در هکتار ) و کودهای کامل ماکرو ( 500 کیلوگرم درهکتار ) زمین را تقویت نمود. تراکم مناسب کاشت در هر هکتار حدود 70000 بوته است که بوته ها باید به فاصله 30 Í 50 سانتیمتر و به عمق 10 تا 12 سانتیمتر کشت شوند . برای کشت از بوته هایی که 10 تا 15 سانتیمتر طول و 3 تا 5 برگ دارند و یا ریشه های جانبی که 10 تا 15 سانتیمتر طول و 3 تا 4 جوانه دارند استفاده می شود . کشت بصورت کرتی برای نعناع فلفلی مناسب است . متوسط عمر مزارع نعناع فلفلی 3 تا 4 سال است و نیاز به دوره تناوب 4 ساله دارد یعنی چهار سال پس از برداشت نهایی می توان دوباره در همان زمین نعناع را کشت کرد .

عملیات داشت :

بلافاصله پس از کاشت آبیاری صورت می گیرد و باتوجه به اینکه ریشه های این گیاه سطحی است نیاز به آبیاری با فاصله زمانی کم می باشد . در ابتدای رشد گیاه هم باید با علفهای هرز مبارزه نمود. در طول دوره رشد نیز از کودهای شیمیایی اوره و یا کودهای مرکب مایع بصورت محلولپاشی و یا سرک همراه با آب آبیاری استفاده می شود .

برداشت :

در سال 2 تا 3 بار محصول را می توان برداشت نمود . چین اول در خرداد و تیر ، چین دوم شهریور و چین سوم آذرماه می باشد. برای انجام عملیات برداشت بوته ها را از فاصله 4 تا 5 سانتیمتری سطح خاک درو می کنند که با دست یا ماشین درودگر انجام می گیرد و بسته به نیاز بازار مصرف بصورت تریا خشک بفروش می رسد.

عملکرد :

           میزان تولید محصول این گیاه حدود 12 تا 20 تن سرشاخه تراست که از آن 30 تا 60 کیلوگرم اسانس استحصال می شود .

           میزان اسانس استحصالی در فصول مختلف سال فرق می کند به طور مثال در خرداد و تیر 2 تا 4 کیلوگرم و در شهریورماه 1 تا 2 کیلوگرم به ازاء هرتن سرشاخه تر می باشد .

                                                                                 

 

تاریخ به روز رسانی:
1397/08/07
تعداد بازدید:
1531
وزارت جهاد کشاورزی
کلیه حقوق این سایت متعلق به وزارت جهاد کشاورزی می باشد
Powered by DorsaPortal