یکی از تهدیدات جدی در زمینه کشاورزی و مخصوصاً در کشت‌های غلات، بیماری زنگ زرد یا زنگ نواری گندم است. این بیماری که به علت افزایش رطوبت هوا و بارندگی‌های بهاری ظاهر می‌شود، علاوه بر گندم، به جو، چاودار و یولاف و حتی بسیاری از علف‌های هرز خانواده گندمیان حمله می‌کند. این بیماری می‌تواند خسارت جبران‌ناپذیری به محصول کشاورزان و به مصرف‌کنندگان وارد کند.

 

در این مقاله، ما به بررسی علائم و راهکارهای مبارزه با بیماری زنگ زرد در کشت‌های غلات می‌پردازیم. همچنین، انواع سمومی که برای مبارزه با این بیماری موثر هستند را نیز مورد بررسی قرار می‌دهیم.

 

یکی از روش‌های موثر در مبارزه با زنگ زرد، استفاده از ارقام مقاوم است. انتخاب ارقامی که توانایی مقاومت در برابر نژادهای فیزیولوژیک جدید زنگ‌ها را دارند، می‌تواند کمک زیادی به کشاورزان کند. همچنین، انجام اقداماتی مانند پرهیز از مصرف بیش‌ازاندازه کودهای ازته، کاهش دفعات آبیاری، و مبارزه با علف‌های هرز نیز می‌تواند در کنترل زنگ زرد گندم مؤثر باشد.

 

در این راه، می‌توان از سمومی مانند “آرتئا”، “آمیستار اکسترا”، “تیلت” و “اینوور” بهره گرفت. این سموم می‌توانند در کنترل زنگ زرد مؤثر باشند و به کشاورزان کمک کنند تا محصولات خود را از خسارات این بیماری حفظ کنند.

 

یکی از مهم‌ترین و خطرناک‌ترین بیماری‌های قارچی غلات زنگ زرد یا زنگ نواری گندم است که علاوه بر گندم به جو، چاودار و یولاف و حتی بسیاری از علف‌های هرز خانواده گندمیان حمله می‌کند. زنگ زرد گندم در صورت وجود شرایط مساعد آب و هوایی مثل بارندگی‌ها و افزایش رطوبت هوا در بهار زودتر از زنگ قهوه‌ای و سیاه (زنگ برگ و ساقه) بر روی ارقام حساس ظهور پیدا می‌کند و در صورت آلودگی شدید می‌تواند خسارت جبران ناپذیری را برروی کمیت و کیفیت محصول ازطریق کاهش تعداد دانه در سنبله، کاهش وزن هزار دانه و چروکیدگی دانه گذارد.

 

علائم زنگ زرد گندم به این صورت است که در روی برگ‌های جوان ابتدا یک سری جوش‌ها و یا تاول‌هایی به رنگ زرد و یا نارنجی تشکیل می‌شود که پس از پیوستن این جوش‌ها، نوارهایی در امتداد رگبرگ‌ها ظاهر می‌شود.