نیمی از اراضی کشاورزی شهرستان بروجن به دلیل کمآبی زیر کشت نمیرود
مدیر جهادکشاورزی بروجن با اشاره به مشکل تداوم یک دهه خشکسالی و کمآبی در این شهرستان ادعا کرد: نیمی از زمینهای کشاورزی این شهرستان به دلیل مشکل کمآبی زیر کشت محصولات کشاورزی نمیرود.
به گزارش ایرنا، بیش از هفت هزار و 300 خانوار شهرستان بروجن بهرهبردار بخش کشاورزی هستند که شغل اصلی آنها کشاورزی و دامپروری است.
در این شهرستان بیش از 40 هزار هکتار اراضی مستعد کشاورزی وجود دارد که به دلیل کاهش بارندگی و خشکسالی در سالهای اخیر، سالیانه 50 درصد از اراضی قابل کشت به دلیل کمبود آب به زیر کشت نمیرود.
با توجه به اهمیت این موضوع خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) چهارمحال و بختیاری با "شهریار بابادی" مدیر جهادکشاورزی شهرستان بروجندر خصوص پتانسیل و قابلیتهای کشاورزی شهرستان گفت و گو کرده است.
ایرنا: سطح اراضی و تولید سالانه بخش کشاورزی شهرستان چه میزان است؟
شهریار بابادی: در این شهرستان بیش از 40 هزار هکتار اراضی مستعد کشاورزی وجود دارد که به دلیل کاهش بارندگی و خشکسالی در سالهای گذشته، سالانه 50 درصد از اراضی به زیر کشت نمیرود.
از 20 هزار هکتار اراضی زراعی تحت کشت سالانه در شهرستان 240 هزار تن محصولات زراعی از جمله گندم، جو، سیب زمینی، علوفه و چغندرقند تولید و برداشت میشود که ارزش این محصولات بیش از 350 میلیارد تومان است.
سطح زیرکشت باغات در شهرستان بیش از چهار هزار هکتار است که سالانه 25 هزار تن محصول باغی از جمله سیب درختی، گردو، بادام و انگور در این شهرستان تولید میشود که ارزش این محصولات بیش از 110 میلیارد تومان است.
در این شهرستان در حال حاضر بیش از 6 هکتار گلخانه فعال وجود دارد که سالانه بیش از سه میلیون شاخه گل بریده، بیش از 600 تن سبزی و صیفی و بیش از 70 تن توت فرنگی به ارزش بیش از 16 میلیارد تومان در این واحدهای گلخانهای تولید میشود.
سالانه2 هزار و 500 تن قارچ خوراکی از 25 واحد کارگاه تولید قارچ صنعتی و واحدهای خانگی در این شهرستان به ارزش 18.5 میلیارد تومان تولید میشود.
این شهرستان قابلیت تولید سالانه 20 هزار تن کمپوست جهت تامین توسعه کاشت قارچ خوراکی را داراست که اقداماتی در زمینه افزایش تولید این محصول در دست اجراست.
ایرنا: وضعیت شهرستان در حوزه صنایع تبدیلی و ذخیرهسازی محصولات چگونه است؟
بابادی: این شهرستان با داشتن بیش از 170 هزار تن ظرفیت انباری و ذخیرهسازی بیشترین ظرفیت ذخیرهسازی محصولات باغی و کشاورزی استان را به خود اختصاص داده است و هماکنون انبارها و سردخانههای این شهرستان علاوه بر تامین نیاز شهرستان، برای نگهداری محصولات سایر شهرها و استانهای مجاور نیز استفاده میشود.
توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی در این شهرستان و توسعه فعالیت بخش خصوصی در این حوزه تا پایان سالجاری از مهمترین برنامههای در دست اجراست.
ایرنا: وضعیت آبیاری نوین در این شهرستان چگونه است؟
بابادی: با توجه به داشتن پتانسیلها و استعدادهای ویژه در بخش کشاورزی و با تکیه بر توان کارشناسی و نیروی کار موجود، این شهرستان در زمینه اجرای سیستمهای آبیاری تحت فشار در اراضی زراعی و افزایش بهرهوری آبیاری جز پیشروهای این بخش است و بیش از نیمی از اراضی کشاورزی بروجن به سیستمهای نوین آبیاری مجهز شد.
با توجه به اینکه شهرستان بروجن به عنوان پیشانی خشکسالی استان چهارمحال و بختیاری در چند سال گذشته شناخته شده است، اجرای طرحهای سیستم آبیاری تحت فشار و توسعه گلخانه در اولویت برنامههای کشاورزی شهرستان قرار دارد.
ایرنا: چالشها و مشکلات حوزه کشاورزی در این شهرستان چیست؟
بابادی: با توجه به پتانسیلها و امکانات موجود در بخش کشاورزی در این شهرستان، این حوزه دارای چالشها، معضلات و مشکلاتی از جمله کمآبی و کاهش شدید منابع آبی ناشی از خشکسالی سالهای گذشته است.
کاهش میزان بارندگی از دیگر مشکلات این حوزه است به گونهای که میانگین بلندمدت بارندگی شهرستان 300 تا 250 میلیمتر در سال زراعی است که در 12 سال گذشته بیشتر میزان بارندگی زیرحد میانگین بارش بوده است.
کاهش این میزان بارش سبب اُفت شدید منابع آب سطحی و زیرزمینی شده است و آیش اجباری نزدیک به 50 درصد از اراضی مرغوب و زیر کشت نرفتن سالانه بیش از 15 هزار هکتار از اراضی آبی را در پی داشته است، که این امر خسارتی بیش از 300میلیارد تومان به بخش کشاورزی شهرستان وارد کرده است.
ایرنا :راهکارهای مقابله با این چالشها چیست؟
بابادی: اجرای طرحهای انتقال آب داخل حوضه و همچنین حوضه به حوضه در کاهش مشکلات در این بخش تاثیر گذاراست به طور مثال تکمیل طرحهای انتقال آب "دوراهان" و اجرای طرح انتقال آب "سیبک" در مجموع نزدیک به 700 هکتار را به زیر کشت خواهد برد.
یکی از روشهای مقابله و جبران خسارت کمآبی استفاده حداکثری و افزایش بهرهوری، استفاده از آبهای سطحی و استفاده از روانآبهای فصلی است که ایجاد بندها و سدهای خاکی ذخیره و نگهداری آب مصداق آن است.
طرح احداث سد خاکی روستای "امامقیس" با ظرفیت 17 میلیون مترمکعب، میتواند بیش از سه هزار و 700 هکتار از اراضی حاصلخیز این روستا را به زیر کشت ببرد که مطالعات طرح انجام شده و از طرحهای مهم و قابل توجه در این بخش است.
اصلاح الگوی کشت، توصیه، ترویج و برنامهریزی به منظور جایگزینی ارقام و محصولات کمآب نظیر گیاهان داروئی، گل محمدی، کشت زعفران، توجه ویژه به کشتهای گلخانهای از دیگر استراتژیهای بکار گرفته شده در زمینه سازگاری با خشکسالی و کاهش اثرات خشکسالی و کم آبی است.
ایرنا: سرمایهگذاری در حوزه کشاورزی در این شهرستان در چه وضعیتی قرار دارد؟
بابادی: کمبود سرمایهگذاری در بخش کشاورزی از جمله کمبود تزریق پول، سرمایه و اعتبار دولتی و ملی و کمبود سرمایهگذاری بخش خصوصی، شرکتهای دولتی و غیردولتی، شرکتهای دانش بنیان از دیگر مشکلات این حوزه در شهرستان است.
اعتبارات دولتی و سرمایهای ملی، در سالهای گذشته به مرور در این بخش کاهش یافته و این امر امکان اجرای طرحهای عمرانی و زیرساختی کشاورزی را با کندی مواجه کرده است.
اجرای طرحهای انتقال آب، طرحهای زیربنایی و زیرساختی، ساخت کانال، جادهها، پلها، بازسازی قنوات و طرحهای تامین امکانات زیرساختی نظیر برق و گاز نیاز به اعتبارات دولتی و ملی دارد که این اعتبارات بقدر کافی تامین نشده است.
فرآوری محصولات، صنایع بستهبندی و بِرند کردن تولیدات کشاورزی شهرستان و بازرگانی و صادرات محصولات از جمله نقاط ضعف موجود در این شهرستان است و هماکنون صنایع تبدیلی، تکمیلی و فراوری محصولات کشاورزی در شهرستان کم اس و با ظرفیت کامل فعالیت نمیکنند.
ایرنا: وضعیت شهرستان در بخش دامپروری و شیلات چگونه است؟
بابادی:در بخش دامپروری در این شهرستان بیش از 260 هزار راس دام سبک و 20 هزار راس دام سنگین وجود دارد که سالانه بیش از2هزار و 600 تن گوشت قرمز و 25 هزار تن شیر به ارزش 75 میلیارد تومان تولید میشود.